Proces ten pozwala na przyswajanie języka zarówno obcego jak i ojczystego poprzez tworzenie skojarzeń odnośnie znaczenia semantycznego elementów, z których składa się świat dziecka. Dzięki temu dziecko buduje bezpośrednie skojarzenia między pojęciem, a rzeczą/czynnością itd., całkowicie omijając barierę wewnętrznego tłumaczenia tekstu.

Strategiami komunikacyjnymi istotnymi podczas procesu przyswajania języka obcego są przede wszystkim procesy 'code-mixing’ (mieszanie elementów językowych z jednego systemu językowego z elementami językowymi z drugiego) oraz 'code-switching’ („przełączanie się” pomiędzy dwoma systemami językowymi). Są to naturalne procesy lingwistyczne mające na celu budowanie systemu językowego dostosowanego do rozmówcy (akomodacja) w zakresie reguł gramatycznych i semantycznych. Dodatkowo, zamienne używanie dwóch języków stanowi trening elastyczności poznawczej dziecka co z kolei wzmacnia pamięć roboczą, zdolność koncentracji oraz umiejętność myślenia abstrakcyjnego.

Na efektywność akwizycji symultanicznej w wieku przedszkolnym mają wpływ między innymi dwa istotne czynniki: emocjonalny kontekst oraz ilość kontaktu jaki dziecko ma z językiem obcym podczas pobytu w placówce dwujęzycznej. Dziecko uczy się języka od ludzi, z którymi kontakt oparty jest na relacji. Jeżeli pobyt dziecka w przedszkolu stanowi szansę na zanurzenie w języku i proces ten jest oparty na atmosferze akceptacji, bez presji i poprawiania każdego błędu „na siłę”, akwizycja języka obcego przebiega bezwiednie, dając maluchowi naturalny fundament na całe życie. Ilość języka obcego, z którym dziecko ma styczność w placówce oświatowej oraz stopień zróżnicowania struktur językowych ma istotny wpływ na stopień przyswojenia języka obcego – w myśl zasady im więcej modelu językowego, tym lepiej.